Luvas Verdes naceu, como
cuarteto tradicional, no ano 2001. A gran calidade interpretativa dos seus
compoñentes, xunto coa frescura e orixinalidade da súa proposta, fixo que
a súa traxectoria estivera marcada polo éxito.
Tras conseguir 17
primeiros postos nos distintos concursos aos que se presentaron, en 2005
gravaron o seu primeiro traballo discográfico: Fandango Desesperado, que
foi editado polo selo Nova Galega De Danza. Nese disco ofreceron unha gran
mostra do seu exquisito gusto pola composición propia e polo tratamento
específico dunha parte da instrumentación tradicional que adoita ser,
desgraciadamente, bastante desatendida pola maioría dos grupos: a
percusión.
Paradoxicamente, tras a saída ao mercado dese primeiro
disco o grupo pasou por un período de escasa actividade, motivado en parte
polas moitas actividades paralelas dos seus compoñentes.
Dous dos
seus fundadores, os gaiteiros Daniel Bellón e Pedro Lamas, deciden agora
revitalizar o grupo e ampliar os seus horizontes de traballo, deixando
atrás a etapa dos concursos. Para levar adiante eses novos proxectos
contan coa colaboración, entre outros, doutros dous grandes músicos: Xosé
Lois Romero (tambor) e Suso Vaamonde (bombo).
Falar do
retorno dun grupo fai pensar que, nalgún momento, chegou a desparecer. No
voso caso ¿foi así?
Non é que o proxecto inicial de Luvas
Verdes chegara a morrer, pero é evidente que as saídas para os grupos de
música tradicional son máis ben escasas. A decisión que tomamos agora é a
de situar ao grupo nun ámbito máis profesional, que non se limite soamente
aos concertos.
As actividades musicais nas que estades implicados
individualmente son moitas e moi variadas, pero o tempo para atender a
todo ¿de onde o sacades? Esa é a cuestión principal para nós.
Decatámonos de que, por estar implicados noutras aventuras, estabamos
deixando un pouco de lado o que foi o proxecto inicial e principal das
nosas traxectorias artísticas.
O que non queremos é esquecer nunca,
nin renunciar, ao que foi a inspiración das nosas vidas e a nosa primeira
ilusión: a música de gaita. Cando pretendes acadar unha certa
profesionalización, a tendencia habitual entre os gaiteiros é a de
interesarse por outros instrumentos, na procura dun “envoltorio musical”
que faga máis doce a sonoridade propia da gaita, que para certos públicos
pode resultar un pouco dura.
Esa tendencia é perfectamente válida,
pero fai que te afastes da fidelidade á nosa tradición musical. Por iso
decidimos facer un alto, dentro da voráxine de traballos alternativos nos
que estamos participando, para preguntarnos ¿onde deixamos a gaita?, ¿onde
quedou a nosa esencia?
Sabemos que non é nada fácil atopar unha
saída, dentro do mercado musical, para un proxecto das características do
noso, pero a nosa responsabilidade é a de apostar firmemente por
el. Esta nova etapa de Luvas Verdes ¿en que vai
consistir? Ademais dos propios concertos, que non pensamos
abandonar, os proxectos que temos en mente son varios.
Entre eles
está a gravación dun disco que recolla a nosa persoal e actualizada
interpretación das pezas que formaban parte do repertorio do grupo Lelia
Doura, do que formamos parte no seu momento varios dos músicos que agora
nos reunimos arredor de Luvas Verdes. Ademais imos ofrecer cursos
musicais tanto en Galiza como fora dela, porque estamos convencidos de que
o ensino da nosa tradición musical tamén necesita dun certo grao de
profesionalización.
Eses cursos, con distintos niveis, pretendemos
que sexan moi variados e que traten, ademais das cuestións técnicas
globais, temas máis concretos como a afinación do instrumento, a
ornamentación das pezas, etc. A maiores ofreceremos tamén algunhas
novidades, como cursos de combo tradicional e de composición e
arranxos.
A base da nosa filosofía musical é que a gaita, como
instrumento tradicional, debe ser tamén a base dun traballo
profesional.
A nivel de sonoridade ¿haberá cambios no
grupo? No disco que estamos a preparar non, por tratarse dunha
homenaxe a un grupo tradicional, pero estamos a traballar noutro tipo de
propostas nas que si se apreciaran certos cambios. Unha delas é a
composición da música para unha secuencia de imaxes, unha banda sonora con
instrumentos tradicionais na que teremos que “dosificar” a presenza de
cada un deles, para conseguir que sexa atractiva para un público o máis
numeroso posible. Este proxecto en concreto supón todo un reto para
nós.
Luvas Verdes xa ten presenza na rede internet,
¿non? Así é. Contamos cunha páxina web na que os visitantes
poderán atopar unha información detallada do noso traballo, tanto dos
cursos como das actuacións en directo do grupo. Proximamente ofreceremos
tamén a posibilidade de descargar algúns arquivos sonoros e diversa
documentación relacionada coa música tradicional. Ademais de todo isto, a
través do noso correo electrónico: luvasverdes@luvasverdes.com,
pretendemos manter un contacto directo.
Os resultados
desta nova andaina, ¿cando os poderemos comprobar en
directo? Queremos dar moita guerra e a primeira cita, a
actuación que marcará o comezo desta nova etapa do grupo, farémola
coincidir co Día das Letras Galegas. Ese 17 de maio, en Porto Do Son,
producirase o retorno de Luvas Verdes aos escenarios. Nesa actuación
estaremos acompañados polos nosos compañeiros, Xosé Lois Romero e Suso
Vaamonde, e probablemente contaremos con algunha outra colaboración que
non queremos desvelar ata ese día. A partir de aí, definitivamente, ¡a
ver se poñemos a funcionar o proxecto na estrada!